19 Mei 2010.                        Conventus’03 F1 – RKVB F1
De laatste wedstrijd van dit seizoen, thuis tegen RKVB. Alles en iedereen in rep en roer vanwege het ontbreken van water en stroom. De tegenstander heeft vertraging opgelopen vanwege een kleine verkeerschaos. Dit alles mocht toch geen belemmering zijn om een mooi seizoen op een goeie manier te beëindigen. De wedstrijd begon een beetje aftastend, de strakke wind maakte het niet makkelijker. Aan onze linker kant was en bleef het druk, door deze drukte kwamen we niet bij de zijlijn weg. Tot bijna halverwege de eerste helft het grote gat aan de rechterkant werd gevonden, dit stond meteen garant voor de 1-0 voorsprong. Nu was het ijs gebroken, 2-0 en 3-0 volgden vrij gemakkelijk, dit leverde een geruststellende ruststand op. Tijdens de rust werden we weer geconfronteerd met de stroomuitval. Buiten het feit dat het in het kleedlokaal iets donkerder was dan gebruikelijk was het voor enkele spelers ook een probleem dat thuis de Nintendo DS niet opgeladen kon worden. Toch ook maar even de wedstrijd nog eens benadrukt en iedereen weer op z’n plek gezet. Na rust bleef Conventus goed voetballen, dit leverde al snel nog een tweetal doelpunten op. De tegenstander was gebroken, onze jongens hadden nog wat energie over. De eindstand was een royale 8-0 overwinning. Mooie wedstrijd, goed gevoetbald!!!!!
Woensdag nog een afsluitende training en dan hebben we definitief het einde bereikt van een fantastisch mooi voetbaljaar. Deze groep voetballers heeft veel mooie dingen laten zien. Het najaarskampioenschap was uiteraard een hoogtepunt. De voorjaarscompetitie in de eerste klasse was een unieke ervaring. Een puike  3e plaats aan het einde van de rit is een geweldig goede prestatie. Persoonlijk vond ik de Roda JC challange het absolute hoogtepunt. Hier heeft de F1 reclame gemaakt voor Conventus ’03. Geniet van je vakantie en veel succes in de “E”.

1 Mei 2010.                 Budel F2 - Conventus’03 F1.
Op zaterdagmorgen helemaal naar Budel rijden voor onze laatste uitwedstrijd van dit seizoen, dat is op zich al een hele opgave. Vanwege een griep ook nog zonder wisselspeler vertrokken. Dit ook nog na een vermoeiende Koninginnedag. Het leek er ook op dat we de eerste helft iets van slag waren. Denk je dat Koninginnedag afgelopen is, staat er dan plotseling een heel team oranje shirtjes tegenover je, dan kun je gemakkelijk even van slag raken. Tijdens de eerste helft heeft onze verdediging zich te pleuris moeten werken om de “0” te kunnen houden. Voorin liep het niet zoals we dat van ons zelf gewend zijn. Gelukkig konden de oranje shirtjes ook niet echt gevaarlijk worden. De rust in met 0–0, er moest even iets uit de hoed getoverd worden, liefst een paar doelpunten en geen konijn. We wilden toch niet weer dat hele stuk terug naar huis (of nog verder) rijden zonder punten in onze zak. De wake-up speech had gewerkt. De tweede helft was nog maar vers begonnen en de 0-1 prijkte op het scorebord, gelukkig, onze aanval was ontwaakt. Toch bleef Budel ook nog ons doel opzoeken, gelukkig waren onze verdedigers wakker gebleven. 0-2 volgde een goeie 10 minuten later. Het koninginnendag gevoel was gelukkig verdwenen. We bleven aandringen en mede dankzij een “polletje” gaat de 0-3 ook tegen het net. Met een uiterste krachtsinspanning werd de potentiële 1-3 nog van de lijn gehaald. Gezien de tweede helft een verdiende overwinning. Volgende week kermis en over twee weken de laatste wedstrijd. Tussendoor lekker vakantie en trainen.

17 April 2010                      SVC 2000 F1 - Conventus’03 F1
Onder een stralende zon stonden we aan de aftrap tegen SVC uit Roermond. We hebben hier twee teams gezien die hun stinkende best deden om er een goeie en spannende wedstrijd van te maken. Aanvankelijk lukte dit ook, hier heeft het niet aan gelegen. Jammer dat er af en toe omstandigheden zijn die het onmogelijk maken om de kinderen gewoon hun wedstrijd te laten voetballen.
Eindstand 4-2. Meer wil ik er (helaas) niet over kwijt.

3 april 2010.      Conventus’03 F1 – Wilhelmina F1.
Het was toch alweer een tijdje geleden dat de klok verzet is, dus daar kan het niet aan gelegen hebben. Toch was er gisteren iets mis met de klok van enkele mensen. Gelukkig was er redding nabij waardoor we met 7 spelers konden starten. In het begin hoogstwaarschijnlijk nog te veel bezig met het rommeltje dat door de kapotte klokken gecreëerd was waardoor we op een 1-0 achterstand kwamen te staan. Gelukkig gingen we er goed mee om en bleven oppertunistisch voetballen. Een goed uitgespeelde 1-1 stond al snel op het scorebord. Vlak voor het rustsignaal was er een goede aanval over links en de dikke teen van een tegenstander voor nodig om met een voor ons positieve ruststand  te kunnen gaan pauzeren. In de rust kregen kon voor het eerst vandaag een complete groep toe gesproken worden. De tweede helft zag het voetbal al wat beter uit. Ondanks dat Wilhelmina een pittige tegenstander was, zijn we niet meer in de problemen gekomen. Er werd hard gewerkt voor 3-1, lang leek het er op dat dit de eindstand zou worden. Uiteindelijk kregen we 4-1 er ook nog uit geperst. Vreselijk begin van de dag, redelijk goede wedstrijd gezien met een goed resultaat tegen een tegenstander van formaat. Voor de toekomst kan ik adviseren: Kom op tijd, want vol is vol. (Met vol bedoel ik, “De maat”)

27 maart 2010.                    Brevendia F1 – Conventus’03 F1.
Op bezoek bij Brevendia, dan weet je vooraf dat het zeker niet gemakkelijk gaat worden. Dit is echter een stelling die voor elke wedstrijd in deze voorjaarsreeks zal gelden. Een tegenstander die zo fel en aanvallend uit de startblokken kwam hadden we lang niet gezien. Het is ook een klein wonder te noemen dat we niet op achterstand kwamen. Onze eerste kans leverde ook het eerste doelpunt van de wedstrijd, tegen de verhouding in stond het 0-1. Vanaf dit moment werd en bleef het een gelijkopgaande strijd. Het duurde maar enkele minuten tot het 1-1 stond. Een ongelukkig moment zorgde vervolgens voor een 2-1 achterstand. Dat viel even tegen. Toch gingen de schouders er weer onder, op jacht naar de gelijkmaker. Met resultaat 2-2. Binnen afzienbare tijd stond er echter weer een gewijzigde stand op het scorebord 3-2 voor Brevendia. Weer de kopjes even omlaag, weer een tegenvaller. Ook nu gingen we weer opnieuw de strijd aan om ook hier een positieve wending aan te geven. Op slag van rust viel 3-3. Even rustig de accu opladen voor de tweede helft. Dit tweede gedeelte was zo mogelijk nog meer gelijkopgaand dan de eerste helft. Er viel nog maar 1 doelpunt, helaas voor ons aan de verkeerde kant. Het harde werken heeft dit keer geen punten maar wel een spannende wedstrijd opgeleverd. Jammer, maar ook teleurstellingen horen thuis in het voetbal. Volgende week gaan we er weer voor……………….

13 Maart 2010.         St. Odiliënberg F1 - Conventus ’03 F1.

Een weekje moeten overslaan en gelukkig kunnen we weer aan de bak. Onze opponent “Berg” was er klaar voor en kwam ook gedegen uit de startblokken. Spannend begin van een wedstrijd waarbij de beginfase nog geen doelpunten opleverde. Langzaam maar zeker kregen we wat meer grip op onze tegenstander, dit resulteerde in goede kansen. Mede dankzij de uitschuifbare armen en benen van de Odiliënberg keeper hadden we enkele kansen nodig om de 0-1 op het scorebord te krijgen. Dit was voor onze tegenstander het signaal om een korte periode weer alle remmen los te gooien, gelukkig zonder resultaat. Tegen het einde van de eerste helft kreeg Conventus nog een boost en via een onnavolgbare aanval werd de 0-2 ruststand een feit. Het was even nodig om tijdens de rust de puntjes weer op de i te zetten. Niet tevergeefs bleek tijdens de gelijk opgaande 2^e helft. Veel grote kansen werden er tijdens het tweede gedeelte niet gecreëerd, de schaarse lansen werden aanvankelijk ook nog aan beide kanten gemist.  Het tij keerde echter ten goede voor de Conventus aanhang. 0-3 Bleek een veilige marge te zijn. Uit een twijfelachtige situatie scoorde St Odiliënberg nog 1-3. Het mocht echter niet meer baten voor onze tegenstander. Kortom, het was een leuk partijtje voetbal met een goed resultaat van onze jongens.

27 februari 2010      Heythuysen F1 - Conventus ’03 F1.

Gelukkig konden we weer beginnen. Nadat we de afgelopen maanden geconfronteerd waren met alle soorten van weersomstandigheden, was het ook deze week nog spannend of we met de voorjaarsreeks konden starten. Na een goede najaarsreeks voor het eerst in de 1^e klasse. Dat het nu een stuk moeizamer zal zijn lijkt me een realistische gedachte, anderen vinden het weer een pessimistische gedachte. Het voordeel van een realist is, dat hij tegelijk ook optimist kan zijn. Dat is bij een pessimist niet het geval.

Wat een geleuter, we moeten het hier gewoon over voetballen hebben.

De wedstrijd tegen Heythuysen startte aan beide kanten aftastend, er werd voorzichtig rond de middencirkel gevoetbald. Iedereen zocht zijn eigen plekje en probeerde de afspraken uit te voeren.

Dit bleef zo tot dat eerste echte en tevens mooiste aanval van de wedstrijd gelijk de 0-1 op het scorebord zette.  Dit gaf zichtbaar een verlichting aan Conventus zijde. Een bijna even mooie aanval had bijna voor 0-2 gezorgd, ware het niet dat de keeper van Heythuysen met een uiterste inspanning het leer kon keren. Daarom niet getreurd, 0-2 stond al in de steigers. Tjonge, dat was een meevaller. Een ongelukkig moment van een Heythuysen verdediger zette ons niet veel later op 0-3. Ondanks de voorsprong koste het enorm veel energie om te tegenstander bij ons doel weg te houden. Goed verdedigen, goed keeperswerk en ietwat gebrek aan scherpte bij de tegenstander behoeden ons van een tegentreffer. Integendeel, de ruststand was 0-4. Hijgend de rust in, dat valt niet mee om gelijk in de eerste wedstrijd al zo diep te moeten gaan. Dit was te merken tijdens de tweede helft. Vermoeidheid was de oorzaak van het feit dat er niet veel meer te melden valt. Een gelijkopgaande tweede helft leverde ons niets meer op. De tegenstander scoorde uit een corner nog een tegentreffer, 1-4. Vermoeid maar zeer tevreden konden we huiswaarts keren. De toon van de 1^e klasse is gezet, het gaat veel energie kosten! Op het einde van deze reeks zullen we weten wie er gelijk had; de pessimist, de realist of de optimist?

--------------------------------------------------------------------------------------

21 November 2009.                           Conventus‘03 F1 – Vesta F1.
Vanmorgen schoot er een deuntje, dat ik af en toe op de radio hoor, door mijn hoofd, “weekie wat een weekie…………………”Inderdaad, het was me een weekje. Vorige week zaterdag bleek allereerst dat de Sint weer droog in Nederland was aangekomen. Maandag kregen we te horen dat we alsnog op woensdag mogen deelnemen aan de Roda JC Challenge. Vervolgens dus de hele woensdagmiddag besteed aan voetballen, niet onverdienstelijk, want een met penalty’s verloren halve finale daar mag je mee thuis komen. Vervolgens de accu weer opladen voor het duel tegen Vesta. Nou, het was maar goed dat de accu weer opgeladen was want er bleek veel energie nodig te zijn om deze klus te klaren. Niet alleen de voetballers van Vesta maar ook het mee gereisde publiek was niet van plan om zonder punten terug naar Melick te rijden.
Alle hens aan dek, een superspannende wedstrijd waarin het leek dat we de bal er niet in zouden krijgen. Het zag er naar uit dat de spanning verlammend werkte, de “i” stond al klaar maar we konden er alleen geen puntje op zetten. Er moest zelfs een tweede scheidsrechter aan te pas komen om het einde van de wedstrijd te halen. Zelfs toen de laatste minuten van de wedstrijd al in zicht waren had er nog geen beweging op scorebord plaats gevonden. Moesten we ons feestje een week gaan uitstellen? Nee, in de allerlaatste seconde viel de zeer bevrijdende 1-0. Kampioen met een maximale score. Erg knap van onze jongens. Super Super SUPER!!!

14 November 2009.                       RKSNA F1 - Conventus ’03 F1.
Langzaam maar zeker beginnen we te merken dat er al aan een feestje gedacht wordt. Dit is natuurlijk leuk, maar het heeft ook als nadeel dat er momenten zijn waarop vergeten wordt dat er ook nog voor gevoetbald moet worden. Vandaag probeerde dit potentiële gevaar zich al voor de wedstrijd te manifesteren. Al gauw bleek dat dit bedreigend is tegen een tegenstander als RKSNA vandaag. Ik weet zeker dat deze Montfortanen ons alles gunden…………. behalve een overwinning. Dit is natuurlijk het goed recht van elke tegenstander. De eerste helft bleek al snel dat alle mogelijkheden werden aangegrepen om ons te weerhouden van het scoren. Met succes, zoals gebleken. Doelpuntloos de rust in. Snel doorgenomen hoe we deze pittige tegenstander kunnen bestrijden en met gebalde vuisten aan de tweede helft begonnen. Gelukkig scoren we al snel 0-1, dit was echter nog geen geruststelling. Onze tegenstander bleef met geslepen messen strijden voor de punten. Hoewel ze geen echte kansen creëerden moesten we alle zeilen bij zetten om ze bij ons doelgebied uit de buurt te houden.
0-2 Valt halverwege de tweede helft, dit was een lichte bevrijding, het vuur aan Montfort zijde doofde een beetje. Een afstandschot leverde ons een derde doelpunt op, 0-3 de eindstand. Niet oogstrelend maar wel verdiend. Nu mogen langzaam de toeters en spandoeken uit de kast gehaald worden. Hopelijk kunnen we ook volgende week nog wat punten op de Conventus kar gooien. Helaas zal ook Vesta niet van plan zijn om cadeautjes uit te delen. Daarvoor hebben we immers de Sint weer een verblijfsvergunning gegeven.

7 November 2009                          Conventus‘03 F1 – SVH’39 F1
We hoeven er niet lang om heen te draaien, deze tegenstander was letterlijk en figuurlijk een maatje te klein. Dit was eigenlijk de hele competitie al gebleken. Een gesprekje met de trainer en leider van de tegenstander voorafgaand aan de wedstrijd bevestigde deze stelling. Wat moet er nu tegen onze jongens verteld worden als je eigenlijk weet dat het heel raar moet lopen, willen ze niet met dubbele cijfers winnen. Ga je zo’n tegenstander sparen? Nee, sparen doe je bij de bank.
Afspraak was dat we gingen proberen er een mooie wedstrijd van te maken waarin de nadruk op het “samen spelen” zou liggen. Ik moet toegeven dat er trots op ben dat alle spelers dit vanaf de eerste seconde tot aan het laatste fluitsignaal hebben volgehouden. Erg Knap!!!
Verder vind ik het vermeldenswaardig dat ik geleerd heb dat niet alle voetballers er op gebrand zijn om te scoren tijdens hun carriëre. Sommigen zijn verdediger in hart en nieren.
Tevens wil ik de begeleiding van onze tegenstander complimenteren met hun positieve manier van coachen. Ze bleven hun krijgers aansporen tot alle mogelijke en onmogelijke opgaven. Opvallend was derhale dat, na afloop, geen enkele van hun spelers ontevreden het speelveld verliet. Ook dat noem ik; Grote klasse!
Oh ja, de uitslag was 17-0. Met nog 3 wedstrijden te gaan staan we er niet slecht voor.
Deze week wordt er alleen op maandag getraind omdat een zekere St Maarten op woensdag alle aandacht zal opeisen.

17 Oktober 2009              Walburgia F1 - Conventus ’03 F1.
Zoals altijd natuurlijk van te voren even internet geraadpleegd voor de prestaties van de tegenstander tijdens de afgelopen weken. Daar was voor mijn gevoel geen pijl op te trekken, wat gewonnen, wat verloren en wat gelijk gespeeld. Moeilijk in te schatten dus. Maar ja, als je bovenaan staat en daar ook nog wil blijven dan moet je één ding zeker doen: Winnen! Dit betekende dat er in het kleedlokaal goede afspraken gemaakt moesten worden. Zo gezegd zo gedaan. Vol vertrouwen aan de aftrap, we beginnen goed, weten elkaar te vinden en we gretig om balbezit te krijgen. De tegenstander weet zich geen kans te creëren, dat blijft de hele wedstrijd zo. Makkie zou je denken, nou mooi niet!!! Zo werkt dat bij Walburgia niet. Ze waren aanvallend misschien wat minder maar de verdediging was des te stabieler. Deze verdediging samen met de doelpalen en de lat hadden tot gevolg dat we met een magere 1-0 voorsprong konden gaan rusten. De afspraken weer even op een rij gezet en verder. Wij bleven aanvallen en Walbugia bleef verdedigen. De doelpalen en de lat deden ook de tweede helft weer vrolijk mee. Gelukkig hadden onze schutters het vizier iets scherper gesteld. Na een wedstrijd met erg mooi en verzorgd voetbal winnen we met 4-0. De belangrijkste afspraak bleek te zijn ingewilligd.
Nee, ik ga niet vertellen welke dit was. Ik wil eerst weten of dit vaker werkt.

10 okt. 2009              Conventus ’03 F1 – Sportclub Leeuwen F1.
Hoogstwaarschijnlijk zal ik er niet ver naast zitten als ik zeg dat we allemaal wel eens in het circus zijn geweest. Misschien heb je je dan ook al eens afgevraagd of leeuwentemmer een moeilijk beroep zal zijn. Nou, als het net zo moeilijk is dan winnen van de Sportclub Leeuwen, dan is het zeer zeker geen gemakkelijke opgave. Er moest een pittige maar faire wedstrijd voor gespeeld worden om deze klus te klaren. Het voetbal was aan beide kanten zeker niet slecht. Een wedstrijd met veel werk voor beide keepers die aanvankelijk hun doel schoon leken te houden. Een moment van onoplettendheid was helaas de aanleiding voor een tegendoelpunt, dit maakte de klus alleen nog maar zwaarder. We bleven echter de schouders er onder zetten, 1-1 bij rust was op dat moment tevredenstellend. Na rust starten we sterker dan onze tegenstander. Een redelijk snelle voorsprong tot 3-1 leek op dat moment bevrijdend, niets was minder waar. Leeuwen blijven wilde beesten en dus onberekenbaar. Halverwege de tweede helft stond het alweer gelijk, 3-3. Dat werd nog even aanpoten dus. Onze mannen beseften dat er iets extra’s voor nodig was om 3 punten uit de strijd te slepen. We kregen weer overwicht, strijdend als dappere krijgers behalen we het beoogde resultaat. 5-3 was de eindstand. Tja, er was een spannende circusvoorstelling voor nodig om de (Sportclub) Leeuwen te temmen. Super groot compliment voor de getoonde strijdkracht. Zo zie je dat het vaak moeilijker is om aan kop te blijven dan aan kop te komen.

3 Oktober 2009.                                Bieslo F1 - Conventus ’03 F1.
Bieslo uit, altijd lastig. De eerste helft is eigenlijk snel samengevat. Een ongeschreven voetbalwet werd in de praktijk gebracht. Als je zelf de kansen mist krijg je er eentje tegen. En ja hoor, hoeveel kansen kun je missen om met 1-0 achter te komen? Nou beste lezers, heel veel, kan ik je vertellen. Gelukkig werd de stand nog net voor rust weer gelijk getrokken. In tegenstelling tot de rest van het vertoonde spel gebeurde dit via een aanval waar ze AC Milaan jaloers op zullen zijn. Een van onze mannen gaf na de wedstrijd een passende samenvatting van de eerste helft: Het was een beetje door elkaar.
De rust had ons goed gedaan. Het spel werd beduidend beter, de aanvallen vloeiender, verdedigend werd alles opgelost en er werd ouderwets geknokt voor iedere bal. Dit samen stond garant voor een positief resultaat. Er werden nog steeds kansen gemist, mede door voortreffelijk werk van de Bieslo keeper. Gelukkig konden we het net echter ook weer vinden, mooi verdeeld over de tweede helft maakten we 1-2, 1-3, 1-4 en de eindstand 1-5. Een prachtig teamresultaat dat ons op dit moment een eerste plaats op de ranglijst heeft opgeleverd. Dat is leuk en het verteld zo lekker als opa en oma vragen hoe het met het voetballen gaat.

26 september 2009.          Conventus ’03 F1 – St. Joost F1.
Ondanks dat we vorige week vrij waren hadden we afgelopen woensdag een nuttige oefenpartij gespeeld tegen EVV. Omdat onze tegenstander van vandaag net zo fel speelde als EVV konden we weerstand bieden tegen een ontzettend hard werkend St. Joost. Zelden zo’n spannende wedstrijd gezien. Het spel, de bal en dus ook de spelers gingen hard op en neer. Jezus!!! Dit kost een hoop energie. Niemand spaarde zichzelf, het duurde tot diep in de eerste helft tot we in een gelijk opgaande wedstrijd middels een snelle counter de score openden. Met de 1-0 op het scorebord gingen we rusten. Nu was het zaak om het geheel wakker te houden, dat lukte. De tweede helft gaf aanvankelijk een gelijk beeld dan de eerste. St. Joost begon echter zeer bedreigende kansen te creëren en, gelukkig voor ons, te missen. Met geknepen billen sta je dan langs de lijn en hoopt dat we deze periode goed overbruggen. Dat lukte, sterker nog…………we scoren via een snelle aanval een goede afronding 2-0.
PFFFF dat was een kleine opluchting. Het was respectabel om te zien dat de energie van onze opponent nog steeds niet verspeeld was. 4 Minuten voor tijd een tegengoal uit een corner, 2-1. Het massaal toegestroomde Conventus publiek begon zichtbaar nerveus te worden. Nu stonden er geen billen meer tussen die niet geknepen waren. Het eindsignaal was bevrijdend, een gewonnen wedstrijd een feit. Dankzij een supersterk collectief heeft deze wedstrijd een positief resultaat opgeleverd.   

12 september 2009.                         Linne F1 - Conventus ’03 F1 1-5
In Linne moesten we kijken of de euforie van de vorige week niet z’n weerslag zou krijgen. Van elke overwinning moet je genieten, maar zelfs bij de F-jes moet je een week er na weer helemaal opgeladen zijn voor de volgende wedstrijd. We waren compleet dus daar kon het niet aan liggen. Ondanks het feit dat in het kleedlokaal de zaak erg serieus uit zag was de warming-up maar een beetje slapjes, toch starten we goed aan de wedstrijd. Al gauw bleek dat we wederom met een goeie tegenstander geconfronteerd werden, toch hadden onze jongens de controle over de wedstrijd. (zoals dat zo mooi heet)
Na een super aanval, die begint bij onze verdediging, maken we een mooie 0-1. Dit was een schoolvoorbeeld van samenwerking op het voetbalveld. Even later 0-2 was een even zo mooi voorbeeld van goed voetbal, alleen deze keer via de linker kant van het veld. Vlak voor rust nog 0-3 uit een afstandschot na een afgeslagen aanval. Ondanks de voorsprong zaten we niet met een gerust hart te rusten, onze tegenstander was tussendoor regelmatig gevaarlijk geweest en we waren blij dat dit geen tegendoelpunten had opgeleverd. In tegenstelling tot de kwaliteit van het voetbal de tweede helft was de 0-4 van hoog niveau. Door het rommelige spel aan onze kant gingen we vergeten wat onze taken waren en werd de 1-4 binnen getikt. Daarna bleef het weer lang stil voor beide doelen. Beide teams wisten niet meer welke kant ze uit moesten. Uit een laatste aanval wordt de eindstand bepaald, 1-5.
Zeer positief, als je een minder goeie wedstrijd winnend kunt afsluiten.

5 september 2009.            Conventus ’03 F1 – PSV ’35 F2 10-3

Gelukkig we kunnen weer beginnen, zo’n zomerpauze zonder voetbal dat is maar niks. Van voorbereiding kan er door de late vakanties geen sprake zijn. Een paar van onze spelers hebben een enkele keer getraind anderen nog helemaal niet. Kijken wat het wordt zullen we dan maar zeggen. Eerdere ontmoetingen met PSV hebben ons geleerd dat we dan altijd vol aan de bak moeten. Het was goed om te zien dat er in het kleedlokaal allemaal strakke kopjes naar de trainer zaten te luisteren. Omdat de samenstelling ietwat gewijzigd was moesten enkele plekken ook anders ingevuld worden met de nodige twijfels vooraf. De eerste helft werden we geconfronteerd met een hard werkende tegenstander die enkele goeie voetballers herbergde. Tegen de verhouding in komen we toch op voorsprong. Dit was de impuls die we nodig hadden, 3-1 voorsprong bij rust. Na rust werden meerdere open kansen gemist en PSV bleef aanvallen. Na 4-2 hadden we het licht gezien en werd er geen kans meer gemist, een doelpuntenregen tijdens de laatste 10 minuten was het gevolg. We kunnen tevreden terug kijken op de eerste wedstrijd. 10-3. Maar pas op: Één zwaluw maakt nog geen zomer.